سلام از دوستان که هیچ خبری نیست منم مدتیه آپ نشدم اومدم تو نت همن الان دارم این شعرو مینویسم میدونم قوی نیست ولی واقعا از دلم تو عرض چند دقیقه بلند شده من شعرامو نمی نویسم بعضی وقتا همینجوری حسم که میاد میگکشون حتی یاداشتشونم نمیکنم به هر حال از همه عزیزانی که شعر میگن عذر خواهی میکنم هم برای شعرای گذشته هم حال.
شاید آن روزکه جام زدستم افتاد
دل کوچک یارم زتپش ایستاد
می روم شاید بکنم حقیقتی پیدا
تا که بریزم بر پای وطن زیبا
میریزم هر لحظه برپایش گل نرگس
ذره ای از خاکش ندهم به خون هرگز
کوروش و رستم و سهراب را کنم فریاد
تا که هرگز به نفسی نروند از یاد
تا آخرین لحظه نامم و عشقم ایرانی است
آری آری این همان جوان آریایی است
امیدوارم توهین به دنیای شعر نباشه از اینکه یه مبتدی یه نوشته ای بی معنی رو به اسم شعر معرفی کرده
نوشته پردیس با آرزوی فریاد دردهای نهفته برای جوانان آریایی
